review

Back



>>Feb-2008 De Baser, Italy
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Satanicpornocultshop non e, contrariamente alle nomenklative apparenze, l'ennesimo abominio black-slam-porno-gore-grind di cui potrebbe discernere con assoluta erudita scientificita il Buon Brutal-Garcon De-Tepes, bensi una camuffata e cerebralmente squagliata accolita di musico-dadaisti, plagiaristicamente situazionisti fino al midollo, proveniente dalla insana Terra del Sole Levante.

Solamente a dei fieramente autentici mentalmente-esplosi (che gia di per Loro di esplosioni - i Nipponici - se ne intendono) poteva venire in mente di dare in pasto al proprio bramoso/schiumato pubblico un EP-singolo con in allegato "sole" 20 bonus tracks per una abbondante oretta complessiva di recrudescenti e frenetiche assurdita.

Entita attiva da circa una decina d'anni, Ugh (electronics, tentacoli), Meu-meu (jews-harp, pupazzi), Lisa (vocal, boa piumato rosa), Es (field recording, pipa indiana) and Vinylman (turntables, imboscamenti), in questo (col)lasso temporale ne hanno pressoche combinato di tutti gli united colours of maramaldons: memori (inconsapevolmente ?) della (il)letterata lezione Burroughsiana, rivitalizzano, espandono e fanno implodere letteralmente collassandola su se(lf) medesima, la tecnica dello squinternato e indiscriminato Cut-Up a 370° [in Jiappone, come e noto, i goniometri pentagrammatici risultano assai bislacchi].

Da "Aiff Skull" a "Reality, Liftman Dub", rispettivamente fra(mment)taglie d'apertura e conchiusura, veniamo allegramente centrifugati ergo centripetati dentro un allucinante pastiche/maelstrom semi-indefinibile nel qui esagitato e frammentato interno (con figure e luci) si scorge veramente di tutto e di piu (neanche ci trovassimo con MammaRai a SanRemo): dal completamente scellerato banzai-rap di "Kakke No Tonkach" alla apparente calma (before the storm?) delle consequenziali "Ninth" e "Tenth Lament", al citazionista pop-macello estorto nella fenomenale "Chopstick Park" e dalla danzabile "U Can't Touch Dis" passando per il delirio-electro-maciullato di "Doggy Swamp".

Inzomma: seri candidati alla carica di gruppo piu squilibratamente (et diabolicamente)sympathyco del nascente millennium.

Recensione di: sfascia carrozze, (Sunday, February 24, 2008)
http://www.debaser.it/



>>Oct-2007 Mille-Feuille, France
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Satanicpornocultshop est un collectif d'Osaka dont les cinq musiciens manient, sans surprise : turntables, loops, orgues et voix, en vue de produire des collages redoutablement déstructurés.

Satanicpornocultshop pratique le collage cinématique. L'écriture électronique se prête particulièrement bien à la fabrique de spectacles sonores. Chaque morceau est une petite aventure musicale, un sketch rempli d'événements. Le tout porté par de fortes dynamiques, jouant soit sur des rythmiques électroniques, soit sur des voix comme fils conducteurs et accompagnateurs dans le film sonique. Le hip-hop dada du groupe regorge en conséquence d'images, d'ambiances fortement contrastées qui puisent allégrement dans la culture populaire : clichés musicaux, tubes FM, bande-son de blockbuster, etc. La culture rap, très présente, est secouée par une déconstruction systématique, et nombre de plages évoquent un Outkast revu et corrigé par John Oswald (héros des Plunderphonics et créateur entre autres d'une compression magnifique de la 7ème symphonie de Beethoven, ramenée à 3 minutes 16). Mais avec la même aisance, sur Tenth lament, un lamento d'accordéon et de piano est traversé par les trilles d'une flûte japonaise, avec superposition d'une mélopée tout en souffle pour voix éthérées.

Une des traditions de la parole bouddhique est portée par les kôan, historiettes ou courts dialogues d'une apparente absurdité, qui appellent à une longue méditation avant que ladite absurdité ne germe en éveil de la conscience. Si, pour un Occidental, l'étiquette dadaïste vient aussitôt à l'esprit pour qualifier la musique de Satanicpornocultshop, un Japonais penserait plus probablement que la culture qui nourrit cette musique vient des koân. Culture illustrée par cette intéressante problématique, développée sur un mix précédent : si l'on découpe un ver de terre, et que l'on réassemble les parties dans un autre ordre, est-ce que l'on obtient à nouveau un ver de terre ?

Aiff skull est donc un EP construit à partir du single tiré de leur précédent album : Orochi Under the Straight Edge Leaves. Cet EP agrémenté d'inédits atteint la très honorable durée de 62 minutes. Il faut dire que ce ne sont pas moins de vingt bonus tracks qui sont ici proposés. Dont une confrontation de Porque te vas, l'incontournable des boums des 12/13 ans, mixé avec un rappeur black et une trompette free jazz. Le disque se conclura d'ailleurs sur le titre phare de la Boum 2, en japonais (aussi moche qu'en anglais, cela venait bien du morceau). On entendra aussi un remix du Do the wrong thing des Lounge lizzards. Quelqu'un se brosser les dents. Ou un croisement de Mickael Jackson avec la chanson titre de Ghostbuster. Tandis que Kakke no tonkachi permet de se familiariser avec la variante japonaise du phrasé rap. Le disque est sinon traversé de chansons pop sucrées, avec voix japonaises féminines et enfantines de rigueur, qui raviront les amateurs de lollipops (de lollipops un peu barrées), comme sur Chopstick park. Morceau façonné dans la plus grande tradition de la pop japonaise, dynamité par un duo batterie/trompette davantage Mano Negra, et un pont construit sur un sample de ska.

Satanicpornocultshop pourrait pratiquer une forme de dérision systématique, amusante et un peu usante. Le groupe opte pour une formule plus riche et plus complexe, s'essayant à des constructions émouvantes et des ambiances hétérogènes. On pense à Fellini pour le côté perlimpinpin, le plaisir naïf trouvé à construire des ambiances guimauves, et pour le grand amour du cirque et des numéros spectaculaires.

La pochette, très belle, avec ses collages de créatures où une mâchoire de sanglier côtoie fleurs et fruits, rappelle le grand souci du groupe pour la dimension visuelle de ses prestations – les lives sont décapants.
http://www.mille-feuille.fr



>>July-2007 @Plays, Poland
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Zasłynęli brawurowymi przeróbkami hitów z repertuaru Velvet Underground, Missy Elliot, Duran Duran i filmowego szlagieru Porque te vas z obrazu Saury Nakarmić kruki. Już to karkołomne zestawienie daje znać, iż Japończycy nie wahają się miksować wszystkiego ze wszystkim. Lubują się w trywialnych brzmieniach pop, ale łączą je z hałasami i beatami futurystycznej elektroniki, jak również wszelakimi dźwiękami z otoczenia. Słodki głosik drobnej Japoneczki sąsiaduje tu z dziecięcymi zaśpiewami i popiskiwaniem tamagochi. Hipnotyczny rytm poddaje drumla z azjatyckich stepów, a w tle mieszają się cyfrowe mikrohałasy, wystrzały z pistoletu, szczekanie psa i chorał gregoriański. Wszystko to realizowane w myśl hiphopowej zasady: wytnij i wklej i podszyte absurdalnym humorem. SATANICPORNOCULTSHOP wpisują się do ekstraklasy plądrofoników - artystów, którzy igrają z popkulturą poprzez cięcie i rearanżację jej transmisji. Takich, jak The Residents, John Oswald, People Like Us, Kid 606. Satanicpornocultshop nie tylko podejmują estetykę plądrofonii z tempem naszych czasów, ale też poszerzają ją na globalną miarę, adaptując hiszpańskie piosnki, azjatyckie etno, reggae i hiphop. Epka zawiera jeden utwór plus... 20 bonusów, co rozciąga materiał singla do godziny. Ta mieszanka remiksów, odświeżonych hitów, fragmentów audycji radiowych będzie doskonałym wprowadzeniem w twórczość Japończyków.
http://www.plays.pl/



>>July-2007 Muzyka.Onet, Poland
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Zasłynęli brawurowymi przeróbkami hitów z repertuaru Velvet Underground, Missy Elliot, Duran Duran i filmowego szlagieru "Porque te vas" z obrazu Saury "Nakarmić kruki". Już to karkołomne zestawienie daje znać, iż Japończycy nie wahają się miksować wszystkiego ze wszystkim. Lubują się w trywialnych brzmieniach pop, ale łączą je z hałasami i beatami futurystycznej elektroniki, jak również wszelakimi dźwiękami z otoczenia.
http://muzyka.onet.pl/



>>June-2007 Popmatters, UK
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
It would be more surprising to find a 60-minute-plus CD labeled an EP if it were done by just about anyone other than the purveyors of extreme weirdness via found-sound that call themselves Satanicpornocult. As it is, such incongruity is more or less expected of these guys, as they take a term that’s been outdated since CDs showed up and strip it of meaning just a little further. The .aiff Skull EP does the same for music in general; vocal snippets, beats, and random noises are cut up and re-organized into a spastic mix that tends to evoke hip-hop at its best moments, but usually just sounds like Kid 606 beating the shit out of the Chemical Brothers. “U Can’t Touch This” and “The Message” both play prominent roles in the way of covers that play like crayon drawings of The Last Supper (not that MC Hammer’s original was high art, exactly), a few remixes of tracks by other cut’n pasters show up to fill things out further (the remix of *es’ “Ghost 2” is actually kind of fun, mashing up Ray Parker Jr. and Michael Jackson to hilarious effect), and a lot of stuff gets broken. Oddly, all the chaos turns the surprisingly subdued and rather lovely “Porque te Vas”, itself something of a dubbed-out Portishead track with Nas (whose “One Love” vocals are here in sampled form) on backing vocals, into an album-defining standout. Mostly though, this odds ‘n sods collection of cut ‘n paste throwaways is just as inconsequential as it sounds—it’s ultimately little more than a vaguely interesting means to a massive headache. (Mike Schiller)
http://www.popmatters.com/



>>June-2007 Musiquemachine, UK
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
In my recent review of Deerhunter's Fluorescent Grey EP, I made note of the fact that most EP's consist of about half worthy material, half filler. This EP, which really isn't an EP (it's over 60 minutes long!) in my mind, has a quality ratio of approximately 20% listenable to 80%, well, let's be generous, not so listenable. Satanicpornocultshop exude a forced wackiness which under the perfect circumstances can be somewhat amusing, and at others overly hysterical and grating. Unfortunately this EP (?) fits mostly into the latter category. Every moment is saturated with kitschy samples and sensory overload which amount to a kind of musical equivalent of fast food. There's a lot of calories and no substance in other words. There's nothing to grasp onto of interest, unless your cup of tea is an un-ironic take on MC Hammer's Can't Touch This. Add to that over-produced polished pop vocals and you've got a long 62 minutes ahead of you. I realize I'm being hard on these guys. Maybe it was marketed as an EP because the band didn't intend for it to be taken as an album, and it's for fans only. So if the joke's on me, fine. Now for a couple of beers and some aspirin. –
★☆☆☆☆ (Erwin Michelfelder)
http://www.musiquemachine.com/reviews/



>>Apr-2007 Chromatophobia.freeblog, HU
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
genre(s): abstract hiphop, experimental electronic, plunderphonic

Az igen kretén, ám épp olyannyira jellemző nevű japán Satanicpornocultshop jelen lemeze voltaképp egy egy számos kislemez, ám mivel húsz (!) bonus-track  került mellé, az így több mint egy órás anyag sorlemezként is felfogható, amely ezek szerint a John Waters rendező előtt tisztelgő, első "Baltimore 1972" című album (1999) óta nyolcadik az együttes diszkográfiájában.

Az 1920-as években tevékenykedő dadaista képzőművészek ötlötték ki a kollázs alkotómódszerét, amellyel mindenféle készen talált anyagokból, - újsághirdetésektől kezdve, a megsárgult családi fotókon és bibliai illusztrációkon keresztül a vonatjegyekig - random ragasztgatva alkották meg képeiket. A kortárs zene újdadaistái természetesen már lemezjátszótűvel és laptoppal dolgoznak. Ami a képzőművészetben a "ready-made" és a kollázs, az a zenében a sampling és a plunderfónia. (A "plunderfónia" kifejezés a konceptualista művész John Oswald-tól származik, aki 1988-ban dadaistákat idéző módon már meglévő zenei felvételekből - Elvis Presley-től Stravinsky-ig - vágott össze, kollázsolt egy kislemezt, amely "Plunderphonics" néven vált ismertté.)

A Satanicpornocultshop ennek a dadaista esztétikának a szellemében fosztogatja a több évezreden és kultúrán átívelő zenetörténetet. Műfajok és stílusok teljes palettáján tombol a zenei téboly: popnyál kontra tibeti szertartás, hiphop ütemek kontra klavicsemballó, metálriffek és szkreccs, szaxofonszóló és gregorián, hindu raga és bossa nova, dub és country, felsorolni is lehetetlen. Ugyanakkor mindez nem befogadhatatlan hangmasszaként turbulál, hanem valami ördögi logika érvényesül a káoszban. Zseniális, ahogy egymásra épülnek és szétszálazhatatlanul kuszálódnak a zenei rétegek, vagy ahogy a jól ismert hangminták új kontextusba kerülve totálisan átértelmeződnek: ez a japán formáció a fülünk hallatára csíráztat több évszázad zenei hulladékából egy öntörvényű, kaotikus, de időnként igazán gyönyörű világot. A már említett kollázs és triviális kaleidoszkóp vizuális analógiáján kívül ezt a zenét hallgatva még azok a képek jutnak eszembe, amik ilyen kisebb képek mozaikjaiból épülnek fel, csak ezt mozgásban (és zeneileg) kell elképzelni. Az elektronika és lemezjátszók által prezentált zenei eklektikát ugyanakkor élő hangszerek, gitár, dob, időnként trombita és ének egészítik ki, s a hiphop és kísérleti elektronika markáns jelenléte igyekszik időlegesen valamifajta keretbe rendezni mindezt.

Ez a koncepció valahol azt szuggerálja hogy a zenetörténet végpontján állunk, nincs új a nap alatt, marad nekünk a "ríszájkling" és az eklektika. (És persze a zene "intellektuális" fogyasztása, ahogy a lemezről is tonnányi baromságot lehetne halomba hordani a "posztmodern" esztétika kapcsán, dekonstrukciótól a zenei intertextualitásig...) Ennek ellenére számomra az album éppen annak ékes bizonyítéka, hogy az emberi kreativitás bármiből képes újat alkotni. A Satanicpornocultshop szemétből barkácsolt lenyűgöző katedrális, muzikális Merzbau; az anarchista osaka-i group kétségkívül a kortárs japán zene egyik legizgalmasabb mutációja.
http://chromatophobia.freeblog.hu



>>Mar-2007 Playboy/Sonic Records, Poland
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Zasłynęli brawurowymi przeróbkami hitów z repertuaru Velvet Underground, Missy Elliot, Duran Duran i filmowego szlagieru "Porque te vas" z obrazu Saury "Nakarmić kruki". Już to karkołomne zestawienie daje znać, iż Japończycy nie wahają się miksować wszystkiego ze wszystkim. Lubują się w trywialnych brzmieniach pop, ale łączą je z hałasami i beatami futurystycznej elektroniki, jak również wszelakimi dźwiękami z otoczenia. Koronnym przykładem ich wersja "Get Ur Freak On". Słodki głosik drobnej Japoneczki sąsiaduje tu z dziecięcymi zaśpiewami i popiskiwaniem tamagochi. Hipnotyczny rytm poddaje drumla z azjatyckich stepów, a w tle mieszają się cyfrowe mikrohałasy, wystrzały z pistoletu, szczekanie psa i chorał gregoriański. Wszystko to realizowane w myśl hiphopowej zasady: wytnij i wklej i podszyte absurdalnym humorem, którego spiętrzenie jest odpowiedzią na natłok informacji. Efektem nie jest bynajmniej chaos, lecz odświeżający posmak zabawy. Takie wrażenia towarzyszą wszystkim dokonaniom grupy. Satanicpornocultshop wpisują się do ekstraklasy plądrofoników - artystów, którzy igrają z popkulturą poprzez cięcie i rearanżację jej transmisji. Takich, jak The Residents, John Oswald, People Like Us, V/ VM, Kid 606, Wobbly.

Satanicpornocultshop nie tylko podejmują estetykę plądrofonii z tempem naszych czasów, ale też poszerzają ją na globalną miarę, adaptując hiszpańskie piosnki, azjatyckie etno, reggae i hiphop.

Działają od 10 lat. Wydali 8 albumów, kilka singli, pojawiali się na dziesiątce kompilacji. U nas niewiele o nich wiadomo, bo przecież polski dziennikarz muzyczny pisze zazwyczaj o tym, o czym przeczytał w brytyjskiej prasie. A Satanicpornocultshop doceniono głównie w Francji, Austrii i Niemczech. W 2005 roku dotarli na pierwszą europejską trasę, entuzjastycznie przyjmowani w czeskiej Pradze, nad Wisłę nie dotarli. Za to nakładem polskiej wytwórni Vivo ukazała się już druga ich płyta. Sensacyjna współpraca zaczęła sie w 2005 roku od "Orochi Under The Straight Edge Leaves" , najlepszego albumu Japończyków, a teraz ukazała się ".aiff Skull EP". Ep'ka zawiera jeden utwór plus... 20 bonusów, co rozciąga materiał singla do godziny. Ta mieszanka remiksów, odświeżonych hitów, fragmentów audycji radiowych będzie doskonałym wprowadzeniem w twórczość Japończyków.( Machina / Rafał Księżyk)
http://www.playboy.com
http://www.sonicrecords.pl/



>>Mar-2007 Wesołe potwory popkultury, Poland
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Satanicpornocultshop odpowiadają za najrozkoszniej zwariowaną muzykę, jaka powstała w Japonii w ostatniej dekadzie. Nazwa dobrze wprowadza w estetykę grupy, która jest skandalicznym i podszytym fetyszyzmem zlepkiem popkulturowego śmiecia i awangardowej wizji.



>>Feb-2007 Heathen Harvest, Scotland

Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
The releases I get sent in for review never fail to surprise me. I’ve had releases that have lasted 14 minutes and been classed as full releases. As if. Then I get an EP that lasts for nearly an hour…give or take a few minutes. I'm fucked if I can figure out what goes in the heads of the record labels when they make the distinctions about what constitutes a specific release. Best I don’t go there. The arguments and debates could last longer than the running time of this release. An EP that lasts as long as a full release. You go figure…and please feel free to do the math.

 

I’m looking at a pinhead. Written on it is everything I know about SATANICPORNOCULTSHOP. It actually doesn’t have words on there. Only a ? mark. Sums it all up. They do say that ignorance is bliss. Well in my case it most definitely is. Taking the information from the very dainty digi-pack cover the group consists of Lisa (vocals ), *ES ( Indian Pipe ), Vinyl man ( Turntables ), Frozen Pine ( Vocals, Guitar and Turntables ), Liftman ( Organ and Keyboards ) and Ugh ( Electronics, Turntables and Drums ). Since 1998 they have released eight full length recordings and five EP’s, including this one I‘m currently writing up, and also seven CDRs. The amount of compilation appearances are fucking far too many to count. A lot…put it that way. Musically they are damn hard to pigeonhole…if ‘aiff Skull’ is reflective of their usual output. I’ve described them as fitting in with the Experimental / Sample frenzied Pop / Dub & Dance weirdness / Plunderphonics genres…but theirs is a sound that seems to change at will making

adequate descriptions a nightmare for a reviewer. Strike one to SATANICPORNOCULTSHOP. The reviewer has been left nonplussed. Again. Damn these cunning artists who go out of the way to make the reviewers task harder than it’s meant to be.

 

Twenty one tracks. On an EP. Lasting nearly 60 minutes. Every track a challenge to the ears. That was the easy bit. Trying to put together an appropriate review will be much harder. How do explain to the man in the street a song that has scratching |+ beats over a woman singing the nursery rhyme ‘Sing a song of sixpence’ without it sounding too far out for even the most drug damaged person on the planet. SATANICPORNOCULTSHOP take the stance that throwing together the most odd sounds they can find and conjure up and placing them in ever wilder combinations is the way to a listeners heart. If David ‘Eraserhead’ Lynch was to make music even he couldn’t sound like SATANICPORNOCULTSHOP. We are talking seriously weird here. As with all these sort of releases, I’m sorry to report that originality is in short supply here, there are the pluses and minuses to consider.

 

The pluses: The tunes are well thought out and executed. The raps highly amusing. The samples are superb. Everything from Michael Jackson to Ghostbusters to some unknown ‘from the ghetto’ songs and ‘fuck knows where they found that’ talking heads. Not the band by the way. The vocals of Lisa are worth the price of the release alone. She brings a warm blast of sunshine with her vocal delivery to the tracks she contributes to. Strike two to SATANICPORNOCULTSHOP. The turntable scratching, effects and fading are excellent. You can tap your feet to the music. Happy shiny people at work and play for your pleasure. The variety of sounds on offer are immense and acts in their favour. Bored you won’t be by their choices. Quaint and quirky music hasn’t sounded this good in ages.

 

The minuses: Too little of Little Miss Sunshine herself Lisa. A recording with her on vocals all the way through would have been a winner without any doubt. Some of the more experimental aspects don’t quite work out as well as they should have. And the problem of originality rears its ugly head. I’ve listened to similar recordings over the years and they all sound so…familiar in the end. There is only so much you can do with this form of music. And its all been done before.

 

But don’t let my negative comments ruin this for you. You just have to be made aware of them otherwise I’m not being true to you, the reader, with my review. On a personal note I found ‘aiff Skull’ highly entertaining and bloody fun to listen to. This whole changing and chopping everyway which loose appeals to my sense of humour, twisted at best, and I dug their groove…so says the hipster of the old generation. And Lisa’s contributions alone makes this release worth checking out. Crazy music for crazy times.
http://www.heathenharvest.com/



>>Feb-2007 Gaz-Eta, Poland

Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
I'm looking at the most fucked up EP ever produced. Forget about the usual acid cover art [this time around featuring a back-to-nature theme]. Forget about the fantastically skewed name of the band. Satanicpornocultshop. What kind of a name is this anyhow? Do these guys expect to make it big with this sort of a farce? What bothers me is the EP is made up of one proper track - the four minute cut'n'spliced "Aiff Skull" - while the remaining hour is "filler" bonus tracks. Is this a joke these Japanese freaks are playing on us? Are they for real? An EP? To be fair, the title track is equally as good as any of the other 20 "filler" pieces. It's got funk, wild break beats and stolen goods all wrapped up in one. It jolts. It breaks and it's hip to your brain. As you move into the mass of the bonus tracks, you start to get happy. It's here where all the fun lies. "U Can't Touch Dis" features a wasted MC Hammer vocal over a bed of uneven spread of molasses and brown sugar, while "Ghost 2" features a ravaged Michael Jackson competing with a mash-up version of him and various rappers. One of the most splendid moments on the record is "Ninth Lament", followed by "Tenth Lament". Basically a series of serene, timeless and sombre melodic sequences - just piano, sampler and a vocal repeating a similar phrase in an endless pattern. This makes for a nice change from the chaos of the rest of the record. As a whole, the record doesn't break any new ground the band hasn't gone into before. The same fanatical sampling remains. The same hip-hop, break-metal, fucked-up-plunderphonic mentality is retained. I can't wait for the next big step this outfit takes. - Tom Sekowski
http://www.gaz-eta.vivo.pl/



>>Feb-2007 De:Bug, Germany

Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Absolut over-the-top-gesplatterte Schlager- unnd HipHop-Mélange aus Japan. Alles strömt unerwartet unnd urplötzlich aus den Startlöchern (Duran Duran auf Neubauten, Coverversionen der Brüller 'Porque Te Vas' und 'Dreams' aus La Boum etc.), bleibt allerdings in seiner Hektik oft nur angedeutet und zelebriert in der nächsten Sekunde des Bruch mit der heilen Schlagerwelt. Seltsamerweise singen die Japaner auch selbst, gerne 1930er Loungeschnickschnack oder 'nen ausgeklügelten Rap auf Japanisch (oder doch Fantasiegeblubber?). Aber auch hier kann niemand wissen, ob vielleicht das kurze, laut quietschend Geräuschmassaker den nächsten Satz ankündigt oder zum Ende aufruft. Ein unterhaltsamer und humorvoller Quell gutwillig vertrackter Songscherben und verkurbelter Lieder, hier und da zu aufdringlich und überproduziert, im Ganzen aber bunt und bescheuert geil wie TV beim Dauerskippen. ed **** / De:Bug 03/07}
http://www.de-bug.de/



>>Jan-2007 Rock-a-Rolla, UK

Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Satanicpornocultshop are sound terrorist stealing and borrowing from all sorts of pop music and easy listening cheese, then avant-garde regurgitating it into a muddled mess. Some of this does have enjoyable and clever elements, but more often than it feels a little too madcap for it's own good and it's akin to being stuck in a room with hundreds of pop music channels all playing at the same time. Most songs have cheesy oriental vocals, like a disturbed and surreal version of J-pop, with electronics and samples including 50s TV ads and 80s pop piled on top, with rare listenable moments arising when they slow the pace down and etch out so-bad- they're- good easy listening pop parodies. This calls itself an EP but drags out it's insanity for over an hour, by which point the listener will either throw it out the nearest window or find him/herself blabbering away in a corner like a lunatic. Roger Batty
http://www.rock-a-rolla.com/



>>Jan-2007 – www.smallfish.co.uk, UK

Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Lively, fun and choppy collection of tracks from Satanicpornocultshop. I actually wasn't expecting it to be this perky and you get a real sense of how much fun it was to make. In short bursts it's endlessly engaging and features such a wide range of samples, from Herbert-esque cut up beats and jerkiness through to potty electronic Pop and even some extremely abstract sounds that work their way into your head. Listened to repeatedly I imagine it would kind of lose some of its appeal, but, as I say, go back to it regularly for small chunks and I reckon you'll rather enjoy it.
http://www.smallfish.co.uk/



>>Dec-2006 – Gaz-Eta, Poland

Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Satanistyczny Pornocultshop otwiera swe ekscytujące podwoje raz jeszcze, oferując tym razem nieprzeliczone bogactwo dźwięków, jakiego nie powstydziłyby się schulzowskie sklepy cynamonowe. Czegóż to nie znajdziemy na tym albumie przekornie udającym epkę? Kolejne podejście do szlagieru z filmu Saury Nakarmić kruki, cover Michaela Jacksona, dubową wersję przebojowej "pościelówki" Dreams are my realisty etc., etc. Wszystko zaś utrzymane w atmosferze uciesznej względności i radosnego eklektyzmu, miksującego wszystko z wszystkim. Niesforni Japończycy mają jeden tylko patent na tworzenie muzyki i eksploatują go w sposób absolutny. Jest to jednak, dodajmy uczciwie, patent genialny - łączący z niebywałą maestrią postmodernistyczną plądrofonię, patenty rodem z muzyki konkretnej, atrakcyjną formułę klubowych rytmów i abstrakcyjno-absurdalną elektronikę. Chaos?? Być może, ale tylko pozorny. Wszystko jest tu bowiem kompozycyjnie przemyślane i przemyślnie skomponowane, owocując ekscytującym doznaniem muzycznym, które jednak nie każdego przekona. Taki już urok Sataniców - bez wątpienia ulubionego zespołu wszystkich miłośników awangardy, marzących przez lata o tym, aby bezkarnie posłuchać szlagierowych nagrań Michaela Jacksona czy Kylie Minogue! (Dariusz Brzostek)
http://www.gaz-eta.vivo.pl/gaz-eta/recenzje/gazeta.php?nr=50&id=3



>>Dec-2006 – WARSZAWA, Japan

Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
大阪のエクスペリメンタル集団による新作は、EPと題されていますが、1曲目がタイトル曲で、ボーナス・トラックが20曲収録されています。アルバムじゃん。さて、アヴァン・ヒップホップ、アヴァン・エレクトロニクス、ブレイクコア、マッシュアップ、ロリータ・ポップまでを押さえる雑多さはやはり世界でも唯一無二。しかも、何やらせても巧み。ラストは、"Dream're My Reality"のカヴァーでダブ・バージョン。
http://www.warszawa.jp/



>>Dec-2006 – The Wirewool,
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
Wait, I've never talked about Satanicpornocultshop before? I wrote a short piece about them for my friend Helen's zine earlier in the year, and meant to re-use it here, but never did. Soz. They've just released a new EP, 'Aiff Skull' on Vivo Records (straight outta Poland), so now's as good a time as any to spread the word. Satanicpornocultshop are kind of a hip-hop act. But more like musique concrete. They're odd, basically. Their lynchpin, Ugh, assembles tracks from all sorts of odd sources, to a degree that most of their songs sound completely unlike anything else. They cover lots of famous songs, as a kind of running commentary on popular culture, or a peek into an alternate universe where they had written these songs - in the case of their version of 'Get Ur Freak On', their additions play off your knowledge of the original: the baby voice saying 'Hello!' is funny, then unsettling, then funny again. Essentially, they're awesome, and once you dive in, you'll love them forever, even if that does mean navigating Polish websites and hefty Japanese import prices. They're worth it, honest.
http://thewirewool.blogspot.com/



>>Dec-2006 – PLOP DISTRIBUTION, Japan
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
大阪を拠点とする日本人/外国人混合ユニットsatanicpornocultshop。本作は、前作"Orochi Under the Streight Edge Leaves"に収録されていた「.aiff Skull」をシングルカットし、さらに20曲ものボーナストラックを加えた大ボリュームのEPです。ボーナストラックには、メンバー各自のソロ作品や他アーティストのリミックス曲・提供曲を収録し、かなりテンションの高い内容になっています。ブレイクビーツ、カットアップ、サンプリング、コラージュとなんでもありの音楽スタイルに、今回もMCハマ−や映画「ラ・ブーム」主題歌の超個性的おもしろカバーなど音のおもちゃ箱!なお、彼らのアルバム"Zap Meemees"が今年のアルス・エレクトロニカのデジタル・ミュージック部門でhonorary mentionを受賞しました。おめでとう!
PLOP DISTRIBUTION



>>Dec-2006 – VITAL WEEKLY, The Nederlands
Satanicpornocultshop ”.aiff Skull EP” (Vivo Records)
(...) Satanicpornocultshop plays sampler music. In the band, three people play turntables, but there is also a female singer, electronics, indian pipe, organ, keyboards and drums. The music is too wild to even start a description, but we'll try. They play a super eclectic mixture of reggae, turntablism, easy tune, hip hop, techno and plunderphonics - and then I probably forget one or more styles. Lisa's voice is sweet and summer like and  is the real gem of the band. It brings them closer to popmusic. The very same popmusic which they freely plunder to death. Again I'm not too well-informed about all the Shakira Spears of this world, but sometimes there is even some tune that this old cat recognizes (you can't touch this). A very nice collection of very uplifting music that leaves the listener behind with a big smile on his face. (FdW)
http://www.vitalweekly.net/




home
mail: nunulaxnulan